Wie is God?
Een oude man boven de wolken? Een hogere macht die de wereld ooit heeft gemaakt? Iemand die kijkt of jij je aan Zijn regels houdt?
Volgens het Orthodoxe geloof is God geen van deze dingen.
God is de oorsprong en bron van alles wat bestaat. Hij is niet geschapen, heeft geen begin en zal nooit ophouden te bestaan.
Toen Mozes aan God vroeg naar Zijn Naam, antwoordde God:
“IK BEN DIE IK BEN.”
(Exodus 3:14)
Alles wat bestaat, het heelal, de aarde, ieder levend wezen en ook wijzelf, bestaat omdat God het bestaan heeft gegeven.
Maar het christelijke geloof zegt iets nog indrukwekkenders:
de God die alles heeft geschapen, wil door jou gekend worden.
Niet alleen als een idee waarin je gelooft, maar als Degene met wie je in gemeenschap kunt leven.
Eén God — Vader, Zoon en Heilige Geest
Orthodoxe christenen geloven in één God.
Deze ene God heeft Zich aan ons bekendgemaakt als Vader, Zoon en Heilige Geest.
De Vader is God.
De Zoon is God.
De Heilige Geest is God.
Maar de Vader is niet de Zoon, de Zoon is niet de Heilige Geest en de Heilige Geest is niet de Vader.
Het zijn dus niet drie goden. Ook is het niet één Persoon die soms Vader, soms Zoon en soms Heilige Geest speelt.
Er is één God in drie goddelijke Personen: de Heilige Drie-eenheid.
Dit is een mysterie. Dat betekent niet dat het onlogisch is, of dat we er niets over kunnen weten. Het betekent dat de werkelijkheid van God groter is dan wat ons verstand volledig kan bevatten.
Wij kunnen God kennen omdat Hij Zichzelf bekendmaakt.
En nergens zien we duidelijker wie God is dan in Jezus Christus.
Wil je weten wie God is? Kijk naar Christus
Voor de Orthodoxe Kerk is Jezus niet alleen een profeet, morele leraar of bijzonder heilig mens.
Hij is de eeuwige Zoon van God die werkelijk mens is geworden.
“En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond.”
(Johannes 1:14)
Christus werd geboren uit de heilige Maagd Maria. Daarom noemt de Kerk haar Theotokos - Moeder van God.
Die titel zegt uiteindelijk vooral iets over Christus: Degene die zij ter wereld bracht is niet slechts een mens met wie God later een bijzondere relatie kreeg. Jezus Christus is vanaf Zijn menswording één Persoon: werkelijk God én werkelijk mens.
In Christus zien we wat Gods liefde betekent.
Hij zoekt mensen op die anderen afwijzen. Hij raakt zieken aan. Hij vergeeft zondaars. Hij eet met mensen met een slechte reputatie. Hij leert ons zelfs onze vijanden lief te hebben.
Uiteindelijk gaat Hij vrijwillig het Kruis tegemoet.
God kijkt dus niet van een veilige afstand naar het lijden van de mens.
In Christus komt Hij onze gebroken wereld binnen.
Hij neemt zelfs de dood op Zich.
En door Zijn opstanding overwint Hij de dood.
Daarom is het Kruis voor een Orthodox christen niet alleen een herinnering aan lijden. Het is het teken van Gods zelfgevende liefde en Zijn overwinning.
Waarom heeft God mij gemaakt?
Waarom besta ik eigenlijk?
God heeft jou niet geschapen omdat Hij eenzaam was of iets nodig had.
God heeft niets nodig.
Hij heeft jou uit liefde geschapen.
In Genesis staat dat de mens geschapen is naar het beeld en de gelijkenis van God.
Dat betekent dat je leven een doel heeft dat groter is dan cijfers, carrière, geld, populariteit of zoveel mogelijk ervaringen.
Die dingen kunnen een plaats hebben.
Geen daarvan is het uiteindelijke doel waarvoor je bestaat.
Je bent geschapen om God te kennen, Hem lief te hebben en in gemeenschap met Hem te leven.
Meer dan alleen een ‘goed mens’ worden
Soms wordt het christendom zo samengevat: geloof in God, wees braaf, houd je aan de regels, en later mag je naar de hemel.
Dat is te oppervlakkig.
Het doel van het Orthodoxe leven is theosis: vergoddelijking.
Dat betekent niet dat wij God worden zoals de Vader, de Zoon en de Heilige Geest God zijn. De Schepper blijft de Schepper; wij blijven geschapen mensen.
Theosis betekent dat wij door Gods genade mogen delen in Zijn goddelijke leven.
Denk aan ijzer dat in vuur wordt gelegd. Het blijft ijzer, maar wordt heet en gaat gloeien. Het neemt eigenschappen van het vuur aan zonder zelf vuur te zijn.
Zo wil God de mens veranderen.
Niet zodat jij ophoudt jezelf te zijn, maar zodat je steeds meer wordt wie je geschapen bent om te zijn: vrij van egoïsme, haat en trots, en steeds meer gelijkvormig aan Christus.
Dat is geen prestatie waarmee wij Gods liefde verdienen.
Het is Gods genade, terwijl wij vrij met Hem leren samenwerken.
En het lijden dan?
Als God liefde is, waarom is er dan zoveel pijn?
Ziekte. Oorlog. Een ouder die wegvalt. Verraad. Depressie. Onrecht. Een leven dat zwaarder voelt dan je aankunt.
Het Orthodoxe geloof geeft hier geen sluitende formule. Wie het lijden helemaal “verklaart”, maakt God kleiner of de pijn lichter dan ze is.
Wat de Kerk wél belijdt:
God heeft het kwaad niet gemaakt.
Lijden is geen test om te zien hoe sterk je bent.
Jouw pijn is geen bewijs dat Hij niet bestaat, of dat Hij jou vergeten is.
De wereld is gebroken, buiten ons en in ons. Dood, geweld, verslaving, koude harten horen niet bij hoe God de schepping bedoeld heeft.
Maar God blijft niet toekijken.
In Christus huilt Hij bij een graf. Hij wordt verraden. Hij lijdt onrecht. Hij sterft.
Het Kruis betekent niet: “God wilde dat jij pijn had.”
Het betekent: God weigert jouw lijden van een afstand te bekijken.
De Opstanding betekent: lijden en dood krijgen niet het laatste woord.
Dat haalt de pijn vandaag niet weg.
Het zegt wel waar je die pijn naartoe mag brengen.
Je hoeft in de Liturgie niet te doen alsof alles goed is. De Psalmen bidden met woede, leegte en “waar was U?”
Sommige vragen blijven open tot het Koninkrijk zichtbaar is.
Geloof is dan geen sluitend antwoord.
Geloof is blijven staan bij de Christus die Zelf heeft geleden.
En als ik twijfel of God er is?
Twijfel betekent niet automatisch dat je God hebt afgewezen.
Bestaat God werkelijk?
Waarom zou het christendom waar zijn?
Waarom voel ik soms niets als ik bid?
Waarom Orthodox blijven als mijn vrienden nergens in geloven?
Je hoeft zulke vragen niet te verbergen.
Breng ze mee. Bid erover. Lees. Vraag het je ouders, peetouders, priester of iemand die het geloof kent en die je vertrouwt.
“Ik geloof, Heer! Kom mijn ongeloof te hulp.”
(Marcus 9:24)
Dat is een van de eerlijkste gebeden die iemand kan bidden.
Denk er eens over na
Als iemand vraagt: “Wie is God?”, wat zou jij antwoorden?
Wat zegt het leven van Jezus over wie God is?
Als God het lijden niet uitlegt, wat betekent het dan dat Hij het deelt?
Wat is het verschil tussen God kennen als idee en God kennen als Persoon?
Gebed
Heer Jezus Christus, Zoon van God,
U bent geen idee. U bent de Levende.
Toon mij wie U bent,
ook wanneer ik twijfel of pijn heb.
Amen.
Reactie plaatsen
Reacties